Zawsze, gdy z nim jestem, choć odurza mnie jego obecność, przychodzi do mnie myśl, której się boję: Gdzieś w głębi ogarnia mnie przerażenie, że jeśli go stracę, to jakbym straciła część siebie i zostanę okaleczona już na całe życie.
Nawet anielska cierpliwość ma swoje granice.
Jesteś absolutnie niewierna, a jednak całkowicie godna zaufania.
Zamiast uczucia takiej okropności
Lepiej byłoby utracić poczucie
Samego siebie.
Niektóre chwile trwają całą wieczność.
Wszyscy od czasu do czasu się gubimy. Jednak trzeba wierzyć,że warto się szukać.
Tego co przeznaczone, tego się przecie i tak nie uniknie.
Kiedy był z nią, zawsze szeptał.
Możliwe, że słońce oświetla dziś tylko jasne strony życia.
Informację łatwo wyrwać z rąk tych, którzy nie są świadomi jej znaczenia.
Nie ufam tym, którzy są przekonani, że mają wielu przyjaciół. To znak, iż nie znają ludzi.
