By skłonić człowieka do okrucieństw, każ mu wierzyć w absurdy.
By skłonić człowieka do okrucieństw, każ mu wierzyć w absurdy.
trwaj chwilo, jakże jesteś piękna!
Cechą dorosłości jest umiejętność przyznawania się do błędu.
Chcę biec, lecieć, bić skrzydłami tak mocno, aby nie słyszeć niczego poza łomotem własnego serca.
Budził przerażenie, to prawda, ale jakże często zdarza się, że ludzkie twarze nie pasują do człowieka, jak gdyby ktoś
mylił się przy ich rozdawaniu.
Nic na zewnątrz nie może być gorsze od tego, co dzieje się w mojej głowie.
Otaczają mnie kretyni.
Od kiedy cię spotkałem, wydaje mi się, że mam w sobie więcej nadziei.
Zrozumiesz, kim jesteś dzięki temu, kim byłeś.
Ten, kto kocha, zawsze okazuję się naiwny.
To, czego nie nauczysz się poprzez miłość, będzie musiało na tobie wymóc cierpienie.