Znowu płakałem, niemożliwą przeszłością pijany.

 Ból to zdarzenie. Przytrafia ci się i radzisz sobie z nim na wszelkie dostępne sposoby.

 Słuszna nadzieja wzlata na skrzydłach jaskółczych, czyniąc z królów – bogów, a z prostaczków – królów.

 W strachu nogi biegną szybciej od myśli.

 Często popularność człowieka za życia objawia się po jego śmierci.

 Są jednak takie poranki, że budzisz się i przestajesz wierzyć, że gdziekolwiek na świecie jest pięknie. Albo że on w ogóle istnieje, że jest jeszcze coś poza tym jednym pokojem, gdzie trzymasz smutek w sobie.

 Kiedy ktoś cię kocha, wymawia twoje imię inaczej.

 Google to mój przyjaciel.

 Bunt jest wpisany w młodość.

 Powiedz, mała, kogo ja się mogę bać, jak ja sam siebie się nie boję.

 Póki nas ktoś pamięta, wciąż żyjemy.