Jestem winien popełnienia najmroczniejszego grzechu. Mówię o grzechu pychy.

 I to wszystko bez najmniejszej kropelki rumu.

 Obowiązek i miłość. Potrafią staczać okrutne bitwy...

 Jak widma, rozciekawieni i pełni ukrytego lęku, niby ludzie normalni wobec jakiegoś entuzjastycznego wybuchu w zakładzie dla obłąkanych

 Co u trzeźwego na myśli, to u pijanego na języku.

 Powoli nabierałem przekonania, że już nic mi się w życiu nie przydarzy.

 Jedzenie mnie zabija, niejedzenie również.
Więc co mam zrobić?

 Od życia nic się nie należy. Trzeba
samemu brać to, co się chce.

 Miłość nigdy nie jest prosta i rzadko kiedy bezbolesna.

 Skoro jest tak dobrze, to dlaczego jest tak źle?

 Umiemy pływać, ale nikt z nas nie jest ognioodporny.