Żyj tak, żeby po twojej śmierci ktoś chciał chodzić po ...

 Dziś świat cały jest martwym domem. Jest olbrzymim obozem koncentracyjnym, tak wielkim,
iż nie potrzeba kolczastych drutów,
gdyż i tak nie ucieknie się nigdzie.
Można tylko kontemplować zagładę.

 To siebie nigdy nie spotkałam, siebie, której twarz wykleja wnętrze mojego umysłu.

 Ile niewypowiedzianych słów przepadło na zawsze. A może ważniejsze były od tych wszystkich wypowiedzianych.

 Ból to zdarzenie. Przytrafia ci się i radzisz sobie z nim na wszelkie dostępne sposoby.

 Utrata nadziei to piekło i właśnie się o nie otarłam.

 Ludzi nie kocha się za to, że są doskonali, tylko pomimo to, że tacy nie są.

 "Nie wiedzieć" to "żyć w zagrożeniu".

 Piękno to strach. Cokolwiek nazywamy pięknym, boimy się tego.

 A więc nie martw się o jutro, jutro się samo o siebie zatroszczy. Dość ma każdy dzień własnych kłopotów.

 Przez chwilę byłeś człowiekiem. I znowu chcesz zostać apostołem, ty diable?