Co powiesz w sekrecie, to wiedzą w całym powiecie.

 Wielokrotnie od myślenia robiłem się smutny, a od działania nigdy.

 Pospieszne ciosy zwykle chybiają celu.

 Nie dostrzegasz w sobie
tego, co widzą w tobie inni.

 Myliło mi się najprawdopodobniej całe życie.

 Żeby nie ten „dech”, toby człowiek zdechł.

 Komu zwierzacie się ze swych sekretów, temu oddajecie się w niewolę.

 Kiedy pali się za sobą mosty, najważniejsze jest, by nie stać na nich, rzucając zapałkę.

 Nie bój się, wierz tylko.

 Chciała dobrze, lecz jej słowa rozzłościły mnie i musiałem ugryźć się w język, by nie powiedzieć czegoś niemiłego. Była taka sama jak stracharz – nadopiekuńcza.

 - Wydaje mi się, ciociu, że oni chcieliby widzieć ten szpital innym, niż naprawdę jest. Jakby człowiek przychodził do szpitala tylko po to, żeby wyzdrowieć. A przecież przychodzi się tutaj także po to, żeby umrzeć.