Miłość, w poczekalni niepewności, niecierpliwe ma dłonie.

 jeśli chcesz mnie zatrzymać, wymów moje imię.

 Wolę mieć serce złamane niż opancerzone i wiem, że ten, kto nie marzy, nic nie osiąga.

 Pierwsza miłość to taka słodka udręka.

 Szkoła była miejscem przyjaznym dla rozkrzyczanych, narzekających i jednomyślnych.

 Trzeba będzie sporo się natrudzić
i wiele ryzykować… ale przecież
na tym polega życie, prawda?

 Nie byłby to pierwszy przypadek, kiedy ktoś musi najpierw przejść przez piekło, żeby trafić do nieba.

 Czasem łatwo jest kochać, ale trudno przyjąć miłość.

 -No przecież trzeba nauczyć się chodzić, sir, zanim człowiek spróbuje biegać.
– Nie! Nigdy tego nie mów, Tolliverze! Nigdy! Biegaj zanim zaczniesz chodzić! Lataj zanim zaczniesz pełzać! Ale zawsze naprzód! (…) Wszystko albo nic, Tolliverze!

 Afryka - to wieczne trwanie.

 Czasem trzeba poświęcić coś mniejszego w imię wielkiego celu.