Nie masz na upór lekarstwa.
Nie masz na upór lekarstwa.
Nie wystarczy kogoś kochać. Trzeba kochać odważnie. Trzeba tak kochać, aby nic nie mogło zabić tej miłości, ani złoczyńca, ani niecny zamysł, ani prawo - boskie czy ziemskie, nic.
Człowiek rzadko zna swą własną moc.
Wystarczy zmienić punkt widzenia, a perspektywa ulega całkowitemu przewartościowaniu.
Nic, co jest coś warte, nie przychodzi łatwo.
Żaden temat nie jest sam w sobie ani dobry, ani zły dla literatury.
Miłość, którą zewnętrznie odtrącił, wbrew honorowi, sercu, wbrew własnej korzyści, teraz, gdy już dlań była niedostępna, opanowała wszystkie jego myśli.
Po zniszczeniu przeszłości przyszedł czas na budowanie przyszłości.
Przyjaźni czy też płynącego z niej spokoju nie należy lekceważyć. Po oddychaniu, jedzeniu i spaniu - przyjaźń jest jednym z warunków koniecznych do życia.
Trzeba żyć własnym życiem, a nie cudzym.
Błogosławione niech będą moje porażki! Zawdzięczam im wszystko, co wiem.