Czyż mógłby zaistnieć większy cud aniżeli ten, co zdarza nam ...

 Co złego jest w tym, że chce się być tam, gdzie człowiekowi jest dobrze?

 Złość uwalnia od strachu.

 Złudzenie, bracie, lusterko do wabienia skowronków.

 Przez rodziców i zasrana szkołę człowiek ma później prawie bez przerwy nieczyste sumienie.

 To, co czynimy za życia,
odbija się echem w wieczności.

 Płakanie jest w porządku, jeśli płaczesz ze szczęścia.

 Z perspektywy czasu zdaję sobie sprawę, że najlepszym sposobem na nauczenie mnie wdzięczności mogło być tylko niedawanie mi wszystkiego, o czym zamarzyłam.

 Najważniejsze są wartości, które pozostawimy po sobie w innym człowieku.

 Mówimy o Polsce. Tam nic i nigdy nie jest normalne.

 Szczęście poznaje się po hałasie, jaki robi, odchodząc.