Nie jestem jeszcze człowiekiem z kropką na końcu zdania...

 W tej właśnie chwili jesteśmy zajęci umieraniem.

 Żeby zauważyć swoje osamotnienie, trzeba mieć na to czas.

 Zadłużeni, związani umowami, lepiej niż demokrację znamy pułapki rynku. Zdobyta przez pokolenie rodziców wolność polityczna, prawo do wyrażania przekonań, zrzeszania się i podróżowania przyszły w pakiecie ze zniewoleniem konsumpcyjnym.

 Człowiek, który nie cieszył się dobrym jedzeniem, musiał mieć jakieś braki charakteru.

 Nigdy nie wiesz, ile czasu ci zostało.

 Czymże jest śmierć? To jeden krok głębiej w spokój, a może i w ciszę.

 Życie jako forma spędzania czasu przestało mnie interesować.

 Jak to możliwe, że jest konieczne, aby jedna istota ludzka sprawiała ból drugiej? Jeżeli zmusza do tego system, to znaczy, że ów system nie jest właściwy.

 Jedyny sposób, by odkryć granice możliwości, to przekroczyć je i sięgnąć po niemożliwe.

 W łóżku warto być tylko wtedy, kiedy jest się młodym i w dobrym towarzystwie.