To wszystko zaczyna się właśnie w nocy.
Jestem jedynym człowiekiem, który ma
własne kino, ale z tego kina nie może wyjść.
I to są właśnie moje noce.
Życie to jedna, wielka seria rozstań,
ale najbardziej rani brak chwili pożegnania.
Stalkerów wpuszczają do nieba bez kolejki!
Powitał mnie z ogromną czułością, gdyż był pijany.
Taka skromna była całe życie, a umiera jak Beethoven. W burzę.
Ludzi się poznaje nie przez to, co mówią, tylko przez to, co robią. Przez sytuacje.
Bo kiedy chwila przemija, już nigdy nie można jej odzyskać.
Nie ma ucieczki od wstydu, jak tylko w inny wstyd.
Chodź, bólu, nasyć się mną. Zatop kły w moim ciele. Rozszarp mnie.
Szczerość może być dobra. - Jej słowa unosiły się w ciemności. - Ale może też krzywdzić.
