Rodzina jest nadzieją przyszłości.

 Zawsze i wszędzie są sprawy, rzeczy, zjawiska i istoty, które trzeba rozumieć - i takie,w które wystarczy tylko wierzyć.

 Próba zdobycia tego szczytu jest jednak z samej swej natury działaniem nieracjonalnym – zwycięstwem pożądania nad rozumem.

 Możesz wyciągnąć człowieka z getta, ale nigdy getto z człowieka.

 Obudziłam się dziś rano z lękiem, że trzeba żyć.

 [...] umysł nie ogarnia spostrzeżeń zbyt namacalnie i wyraźnie oczywistych.

 Całe życie chciałem dotrzeć do miejsca, z którego nie chciałbym wracać.

 Już wiem, po co są słowa. Ratują przed nadmiarem uczuć.

 Jaka ta piękna para jest piękna.

 Nadzieja to jak krew. Dopóki płynie w twoich żyłach, żyjesz. Chcę mieć nadzieję.

 Czy ja wariuję? Czy tak to się zaczyna? Czy jestem jak ten ręcznik papierowy, który po zmoczeniu rozlatuje się, rozpada? Cienka błonka normalności.