Człowiek z człowiekiem prowadzi od wieków jeden monolog.

 Jego spojrzenie wyrażało taki ocean pogardy, że mogłabym się w nim utopić.

 Miłość! Królowa wszystkich słabości.

 Ludzie
którzy mnie otaczają
są mi obcy
ludzie
którzy do mnie mówią
są niemi
ludzie
którzy mnie dotykają
nie są ludźmi
rozgrywa się dramat
mojej obecności
w tłumie

 Człowiek bez uśmiechniętej twarzy nie powinien otwierać sklepu.

 W tym kraju można być tylko pijakiem lub bohaterem. Normalni ludzie nie mają tu nic do roboty.

 Jak w bajce mam wyjść za królewicza, pech polega na tym, że pokochałam żebraka.

 Teraz wiem, że jeśli ktoś czeka, aż będzie gotów - to będzie czekał przez całe życie.

 Trzeba mężnie przyjmować porażki i nie rezygnować, nie upadać na duchu, przeciwnie, powinny one być bodźcem do dalszych walk.

 Miłość jest jedynym spośród pierwiastkowych elementów bytu wobec, którego komunizmu jest bezradny.

 Usunęła go ze swojego życia równie skutecznie, jak usuwa się plik z komputera, bez żadnych wyjaśnień.