To wielka odpowiedzialność, zacząć książkę.
To wielka odpowiedzialność, zacząć książkę.
Nigdy się z niczym nie wychylała.
Zawsze szukała najtaktowniejszych słów,
a ponieważ nie ufała zasadom etykiety, które huśtały jej się w głowie niczym dziesiątki wahadeł, najczęściej po prosty milczała, co odbierano jako oznakę bolesnej nieśmiałości lub wyniosłości.
Upewnij się, że nie ścigasz cienia, który sam rzucasz.
Po prostu nie mamy czasu zrozumieć wszystkiego co nam się przydarza. Czasami musimy przyjmować najbardziej szalone rzeczy takimi, jakie są.
- Nigdy nie grzeszyłaś nadmiarem słów pocieszenia.
- Słowa pocieszenia są jak bita śmietana, coś,
co się kładzie na wierzchu.
To, przed czym uciekacie, w końcu was dopadnie.
Najważniejsze to wyglądać, jakby się wiedziało, co się robi, jakby się miało jakiś cel.
Ach, ta boleść. Och, ten ból. Zawsze pada. W duszy mej.
Kobieta, która ma nieszczęście coś wiedzieć, winna to najstaranniej ukrywać.
Żyj dniem i bierz co przyniesie.
Ten, kto patrzy oczyma serca, nie zaś tymi, które ma w głowie, nie musi się lękać.