Długi mają wdzięk w dwudziestu pięciu latach, później nikt ich ...
Długi mają wdzięk w dwudziestu pięciu latach, później nikt ich już nie przebacza.
Chyba właśnie po tym można poznać ludzi naprawdę samotnych... Zawsze wiedzą, co robić w deszczowe dni.
Rzecz w tym, że strachu nie da się wyeliminować. Strach jest nieodłączną częścią człowieka, jest nauką. Trzeba się go nauczyć. Nauczyć się panowania nad własnymi emocjami.
Płakać można tylko przy kimś, komu się ufa.
Bo na tym świecie musi być, kurwa, jakaś sprawiedliwość.
Czy wszystko pozostanie tak samo, kiedy mnie już nie będzie? Czy książki odwykną od dotyku moich rąk, czy suknie zapomną o zapachu mojego ciała? A ludzie? Przez chwilę będą mówić o mnie, będą dziwić się mojej śmierci - zapomną. Nie łudźmy się, przyjacielu, ludzie pogrzebią nas w pamięci równie szybko, jak pogrzebią w ziemi nasze ciała. Nasz ból, nasza miłość, wszystkie nasze pragnienia odejdą razem z nami i nie zostanie po nich nawet puste miejsce. Na ziemi nie ma pustych miejsc.
Najwyraźniej ekscytacja jest silniejsza nawet od śmierci.
Nie ma na świecie takiej rzeczy, której nie naprawi sernik.
W ludziach więcej rzeczy zasługuje na podziw niż na pogardę...
Miej nawet mały rozum, ale swój.
(...) pamiętajcie, nigdy nie jest za późno, aby naprawić błąd.