Moją głowę zaczęły wypełniać obszary nicości. Pozostały w niej do ...
Moją głowę zaczęły wypełniać obszary nicości. Pozostały w niej do dziś.
Nadchodzi wiosna, wiosna znikomych nadziei.
Że twój mrok nie zdoła zgasić mojego światła. Obiecaj.
(...)zmieniałem się w kałużę głupoty.
W końcu teleturniej sprawdza nie tyle wiedzę, ile pamięć.
Nie rezygnuj z marzeń, nigdy nie wiesz kiedy okażą się potrzebne.
Im wyższe wzniesienie, tym dotkliwszy upadek.
Choroba jest wyuzdaną formą życia.
Miła, mądra i piękna. To typ kobiety, która umawia się tylko z dupkami.
Świat jest taki wielki i tak łatwo się w nim zagubić…
Jest bardziej żywy w pamięci, niż ja jestem w prawdziwym życiu.