Kto przepycha się w życiu łokciami zapomina często od czego ...

 W jednym zdaniu może się dużo zmieścić. Może się wszystko zmieścić. Może się całe życie zmieścić.

 Oplatam się ciasno ramionami, aby nie rozpaść się na kawałki.

 Człowiek jest absolutnie samotny. Wszystko inne jest złudzeniem.

 Świat się zmienia, słońce zachodzi, a wódka się kończy.

 Odchodziłam od wielu ludzi, wiele razy. Chciałabym spotkać kogoś, przy kim będę chciała zostać. Nie odejść i ewentualnie wrócić. Zostać i czuć się na tyle bezpiecznie, żeby przestać uciekać.

 I może tak jest lepiej, bo niektóre rzeczy nie powinny być niczym więcej, jak tylko chwilą.

 Człowiek niczego nie zdobywa bez wysiłku.

 Byłam ambitna i bałam się, że ktoś odbierze mi to, czego pragnę. Jak na ironię, jedyną osobą, która kiedykolwiek mi coś odebrała, byłam ja sama.

 Nie stać go na wymyślenie niczego więcej. Żyje opętany obrazem samego siebie, jaki stworzył na własny użytek.

 Nie można zapełnić pustki tym, co się straciło.