Serce człowieka ma to do siebie, że z im większych ...
Serce człowieka ma to do siebie, że z im większych wyżyn spada, tym dotkliwiej pęka.
Zmarszczki od śmiechu są gładkie na krawędziach. Jednak gdy zbyt często wpływają w nie łzy, robią się jak skarpy przy potokach. Mają ostre krawędzie. Od tej soli we łzach.
Na dobre wino wiechy nie potrzeba.
Musimy żyć. Żyć tak, by później nikogo nie musieć prosić o wybaczenie.
Nie musisz mi dziękować za swoją wolność. Masz do niej prawo.
Naucz się polegać na sobie, żeby inni czuli, że mogą polegać na tobie.
Kocham go tak bardzo, że to aż boli.
Pozostaje z pustym kieliszkiem i czymś trudniejszym do napełnienia w środku. Czuje się już tylko nawozem pod roślinę, jaka często przekwita na grobie zwiędłej miłości. To rzadka roślina, a nazywa się szczęście.
Śmieszne, jak czasami blisko jest przeszłość. Wydaje się, że wystarczy wyciągnąć rękę, żeby jej dotknąć. Tylko...
Tylko kto by chciał?
Kocham Cię, i nie wiem, jak mógłbym przestać Cię kochać. Kocham Cię, nie wiedząc jak i dlaczego. Kocham Cię tak, bo inaczej nie umiem. Gdzie nie ma Ciebie, nie ma i mnie.
Kto się uśmiecha, zamiast krzyczeć, jest silniejszy.