Ktoś mi powiedział, że człowiek najlepiej się relaksuje, obserwując cudzą ...
Ktoś mi powiedział, że człowiek najlepiej się relaksuje, obserwując cudzą pracę.
Nie sposób odwołać przykrych słów, choćby się ich potem żałowało.
Niektóre drogi trzeba pokonywać samotnie.
W najmłodszych twarzach kryją się najstarsze oczy.
Góry są może surowe, ale mniej zdradliwe od gatunku ludzkiego.
...uczą się zamykać oczy na fakty, a marzyć o ideałach.
Chowam ostrożność do kieszeni z nadzieją, że w razie potrzeby zdążę po nią sięgnąć.
Zadłużeni, związani umowami, lepiej niż demokrację znamy pułapki rynku. Zdobyta przez pokolenie rodziców wolność polityczna, prawo do wyrażania przekonań, zrzeszania się i podróżowania przyszły w pakiecie ze zniewoleniem konsumpcyjnym.
Człowiek staje się takim,
jakim widzą go oczy pożądanej osoby.
Nigdy nie jest dobrym pomysłem siadanie do rozmowy z przekonaniem, że koniecznie musimy osiągnąć dogmatyczny kompromis. Więcej luzu. My jesteśmy tu, oni są tam.
Możemy się szanować, ale nie musimy pozbawiać się czegoś, przystępując do dialogu. To do niczego
nie prowadzi.
Można znaleźć piękno jeśli wystarczająco mocno się go szuka.