Całuję Cię, jeżeli tak można nazwać - ten akt chorej, ...

 Literatura zaczyna się tam, gdzie przestaje być normalnie.

 Nie mogę zmienić przeszłości.

 Mdłe światło płynące zza okna padało na łóżko, gdzie leżały ograbione, odarte z majestatu śmierci zwłoki człowieka, przy którym nikt nie czuwał, którego nikt nie opłakiwał.

 Nie mogę sobie pozwolić na zbyt duży stres, to mi szkodzi.

 Umiera się w byle jakim miejscu życia.

 Eunuch dotknął jądra prawdy.

 Nie zatrzymam czasu - pomyślał - jeszcze nie teraz, może innym razem.

 Zaraz, zaraz. Haymitch uśmiecha się do mnie jak psychopata.

 Zawsze żartuje się z rzeczy, które nas przerażają

 Czujemy coś do wszystkich ludzi.
Miłość przeplataną nienawiścią.
Nienawiść przeplataną miłością.
Zawsze pojedyncza jednostka odciska
piętno na naszej duszy, zostawia po sobie
ślad. Prędzej czy później pomyślimy o takich
osobach. Przypomnimy sobie ich udział w
naszym życiu, i to ile do niego wnieśli,
lub z niego zabrali. I albo uświadomimy
sobie własną głupotę, albo nadal będziemy
błądzić po swych umysłach, szukając
odpowiedzi na jeszcze niezadane pytania.