
- Dobra, powonieniem wracać do siebie - oznajmiłem. - Stary! ...
- Dobra, powonieniem wracać do siebie - oznajmiłem.
- Stary! Przecież ty ledwo na nogach stoisz.
- Przecież siedzę.
- To wstań.
Odważny człowiek potrafi mysleć. Tchórz - nie.
Wolę zginąć, domagając się sprawiedliwości, niż umrzeć samotnie w więzieniu, które sama sobie stworzyłam.
Widzicie, wspomnienia wywołują ból. Najdotkliwszy zaś sprawiają najlepsze z nich.
Człowiek we własnym życiu gra zaledwie mały epizod.
Sztuka obarczona jest bezdomnością.
Jak może dać życie, jeśli nie wie nawet, po co żyć?
Pomóż wspomóż dopomóż wyjątku czuły
odeprzeć tłumne armie reguły.
To ciekawe, jak wspomnienia przeistaczają się czasem w koszmary.
Każdego dnia zrób coś,
z czego będziesz dumny.
W państwie rządzonym dobrze wstyd być biednym,
w państwie rządzonym źle - bogatym.