Wierzyć to znaczy ufać, kiedy cudów nie ma.
Wierzyć to znaczy ufać, kiedy cudów nie ma.
Lepiej jednak skończyć nawet w pięknym szaleństwie niż w szarej, nudnej banalności i marazmie.
Pustka, cisza, wieczny sen bez snów.
Może nie należy nigdy ujmować swej miłości w słowa.
Człowiek z człowiekiem zawsze znajdzie ludzkie słowo.
Człowiek sam sobie wykuwa los. Decyduje charakter, świadomość, wiara - nie ślepe i ciemne fluidy. Każde życie ludzkie, każda nasza przygoda jest trochę niejasna i tajemnicza. Obracamy się w świecie, który nie jest jeszcze całkowicie wyjaśniony. Ale tej jasności, jaka jest, wystarczy dla człowieka dobrej woli. (...) na próżno usiłowaliśmy zrozumieć wszystko. Życie nasze toczy się w półmroku. Prawdopodobnie wiele zagadek moglibyśmy jeszcze rozwiązać w sposób naturalny, ale zawsze pozostanie pewne minimum - nierozwiązalne. Tak zawsze.
I nie wierzę, że nie żyjesz. Musisz żyć, skoro wciąż cię czuję.
Słowo dziękuje jest najważniejsze.
To nie tak, że nienawidzę ludzi. Ja po prostu wolę, kiedy nie ma ich w pobliżu.
Człowiek osiągnął sukces,
jeśli wstaje rano i kładzie się spać w nocy,
a pomiędzy tym robi to, co chce robić.
Potykając się można zajść daleko,
nie wolno tylko upaść i nie podnieść się.