Choćbyśmy cały świat przemierzyli w poszukiwaniu Piękna,nie znajdziemy go nigdzie, ...

 Nie tak miało być, chcieliśmy dziś żyć i iść przed siebie z uśmiechem.

 Człowiek może zagrzebać własne ego tylko do pewnej głębokości. Poniżej tego poziomu cała gra w altruizm stawała się żałosna.

 Tak ciężko stracić kogoś, z kim jeszcze nie załatwiło się wszystkich spraw.

 Czasem pakujemy stare rzeczy i chowamy je na strychu, nigdy nie zamierzając ich wyjmować, ale nie potrafimy się ich pozbyć. Pewnie tak samo jak marzeń.

 Życie jest zbyt krótkie, by tracić przyjaciół.

 Ból był zbyt wielki, by myśleć, prawie zbyt wielki, by oddychać.

 Pamięć żarła mu duszę niczym potworna choroba.

 Gra się takimi kartami, jakie się ma, nawet jeśli są kiepskie.

 Każda wojna niesie ze sobą ofiary.

 (...) a radość to trofeum szczęścia, łup wyrwany życiu.