Powiem Ci... Zmarnowaliśmy świt, a tego nie wybaczy nam żadne ...
Powiem Ci... Zmarnowaliśmy świt, a tego nie wybaczy nam żadne niebo.
Jak spodziewać się rozmowy od serca z kimś, kto serca nie ma?
Ludzie są samotni na ziemi - w tym tragizm.
Kogo mgła nie nachodzi, kogo nie osacza, kto się z mgłą nie boksuje, ten nie wie, co to jest: koniec stanu oblężenia.
Tragedia i niepowodzenie zwykle potęgują upór w ludziach.
Przyjaźń polega czasem na powstrzymaniu druha w szaleństwie...
Smutno jest zdać sobie sprawę z tego, że tym, których kochamy, będzie lepiej bez nas.
Czasem depresja mnie zżera i trudno mi uwierzyć, że cały świat nie zatrzymuje się, by cierpieć razem ze mną.
Nie mogłam się poruszyć po tym,
jak Rafe mnie zostawił.(...)
Byłam przylepiona jak guma do żucia do podeszwy czyjegoś buta, uczepiona kogoś, kto mnie nie chciał, kto deptał po mnie, a mimo to nie mogłam się odlepić.
Jestem tak zmęczony, że czasami nie mam ochoty się rano obudzić.
Wszyscy wiemy, że czeka nas śmierć, ale nikt w to nie może uwierzyć.
Złość można przecież wykorzystać, to tylko rodzaj energii.