Człowiek walczy, by przetrwać, a nie po to, by się ...
Człowiek walczy, by przetrwać, a nie po to, by się poddać.
Ci, co chcą dobrze, postępują w taki sam sposób jak ci, co chcą źle.
zakochany człowiek lata w śród chmur jego serce jest przecięte na pół w obu połówkach kryje się wielka miłość miłość która nigdy nie wygaśnie miłość jest jak bańka mydlana gdy pęknie nigdy nie będzie już taka sama miłość jest jak kwiat gdy go zerwiesz to musisz już o niego dbać
Bluszcz tuli się do pierwszego drzewa, jakie napotka;
oto pokrótce historia miłości.
Nadzieja - to czas bez pożegnań.
Ból istnienia jest do wytrzymania, nie do wytrzymania jest ból nieistnienia.
Niestety, nie mogę się wytłumaczyć, ponieważ nie jestem teraz sobą.
W moim upadku do piekła znalazłam kawałek raju.
Nie jestem przyzwyczajony do tego, że mnie kochasz.
Bunt napotyka nieustanne zło, z którego musimy czerpać siły nowego zrywu. Człowiek może opanować w sobie wszystko, co może być opanowane, naprawić w świecie wszystko, co może być naprawione. Po czym dzieci będą nadal umierały niesprawiedliwie, nawet w doskonałym społeczeństwie. Przy największym wysiłku człowiek może zmierzać jedynie do arytmetycznego zmniejszenia cierpień świata. Ale niesprawiedliwość i cierpienie będą wciąż istniały, choćby najbardziej ograniczone, i nie przestaną być zgorszeniem. Dlaczego? Dymitra Karamazowa będzie rozlegało się nadal; sztuka i bunt umrą z ostatnim człowiekiem.
Początki są nagłe, ale także podstępne. Zakradają się z boku, trzymają się w cieniu, czają się, nie rozpoznane. A potem eksplodują.