Strasznie przejmuję się tym, że się nie przejmuje niczym.

 Nieznana pustka dręczy mnie,
tęsknota za czymś, co gdzieś jest.

 Ale jestem megaleniem, megatchórzem, megaasekurantką.

 A potem mnie pierwszy raz czułością swoją oszołomił i dbać o mnie zaczął. I się o mnie troszczyć. I moimi zmartwieniami się zamartwiać. I moim śmiechem się śmiać.I moim smutkiem smucić. I moimi lękami bać. I moimi pragnieniami pragnąć.

 Ambicją sięgamy wyżej nieba,

ale los nasz jest cieńszy od papieru.

 Nie ma żadnego "przedtem". Jest tylko teraz i to, co nastąpi zaraz potem.

 Podobają mi się wielcy, silni i przystojni faceci. Właśnie tacy, przed którymi zawsze ostrzegała mnie mama. Problem z niskimi facetami polega na tym, że kobieta czuje się przy nich jak potężna Amazonka. Zwłaszcza gdy ma się sto siedemdziesiąt pięć centymetrów wzrostu i rozmiar trzydzieści osiem czy coś koło tego. Wielcy mężczyźni są lepsi. Gdy cię obejmą i oprą podbródek na twojej głowie czujesz się jak mała dziewczynka chroniona przed wielkim i złym światem. Zupełnie jakby odtąd nic złego nie mogło się już wydarzyć.

 Najdalej zajdzie ten człowiek, który nie wie, gdzie idzie.

 Potrzeba wielu lat, by odnaleźć przyjaciela, wystarczy chwila, by go stracić.

 Słowa mają wielką moc.

 Obojętność i lekceważenie często wyrządzają więcej krzywd niż jawna niechęć.