
Są jednak pewne granice.
Są jednak pewne granice.
... przeznaczenie człowieka na ziemi polega na walce z zepsuciem, zniszczeniem i śmiercią...
Błędy są wybaczalne,o ile nie popełnia się ich ponownie.
Nie wystarczy kogoś kochać. Trzeba kochać odważnie. Trzeba tak kochać, aby nic nie mogło zabić tej miłości, ani złoczyńca, ani niecny zamysł, ani prawo - boskie czy ziemskie, nic.
Wilkowi owcę poruczono.
Przecież niczego tak w życiu nie potrzebujemy jak miłości, no, może jeszcze tlenu.
Przewodnią myślą mego życia jest on. Gdyby wszystko przepadło, a on jeden pozostał, to i ja istniałabym nadal. Ale gdyby wszystko zostało, a on zniknął, wszechświat byłby dla mnie obcy i straszny, nie miałabym z nim po porostu nic wspólnego.
Czasami drogi przyjaciół się rozchodzą i nic się na to nie da poradzić.
Człowiek jest taki, jakie są jego myśli.
Jak to możliwe, że można tęsknić za kimś, kogo nawet się nie zna?
Woda cały czas się zmienia, cały czas płynie.
Ludzie tak nie potrafią