Przyznajmy to sobie szczerze – każda z nas setki razy robiła dobrą minę do złej gry – żeby kogoś nie urazić, nie zniechęcić do siebie, nie przestraszyć. Nie obciążać swoimi problemami, nie zwracać na siebie uwagi. Ale pamiętaj – też masz prawo nie wyrabiać. Nie mieć siły. Mieć dość. Masz prawo do chwili słabości. Do tego, żeby Cię ktoś przytulił, zamiast ponownie strzelić Ci w twarz.
Ciężko jest kochać w milczeniu.
Życie jest albo śmiałą przygodą, albo niczym. Być nastawionym na zmianę i wolnym duchem wobec losu to niepokonana siła.
Człowiek przyzwyczaja się patrzeć na zło, machać na nie ręką; zaczyna od tego, że się z nim godzi, kończy na tym, że je popełnia.
Jedyny sposób, aby zwyciężyć w kłótni, to unikać jej.
Kobiety nie kłamią,
ale szminkują trochę prawdę.
Śmierć zmienia wszystko.
Mam tajemnicę.
I to nie jedną z tych przyjemnych.
Badanie świata zewnętrznego nie naraża na takie przykrości osobiste, jak badanie świata wewnętrznego,
i niewątpliwie dlatego większość ludzi stroni od rzetelnej refleksji nad sobą. Kto jednak szanuje prawdę, ten nie zważa na te przykrości, znosząc je tym łatwiej,
im głębiej bada siebie.
Błogosławieni, którzy nie mając nic do powiedzenia, nie ubierają tego w słowa.
Zbyt często nie zdajemy sobie sprawy, ile znaczymy dla innych, aż jest za późno. Zbyt często nie wiemy, co zrobić dla innych, aż jest za późno.
