Ale może powinniśmy kochać to, czego nie umiemy pojąć.

 Nie ma nic groźniejszego niż kobieta, która wszystko lubi, Jak sprawić, żeby lubiła tylko jednego?

 
[...]miłość nie zamartwia się przemijaniem. I właśnie dlatego ma szansę istnieć.

 Nikt nie umiał powiedzieć, na czym polegało to niedobre życie. Prawdopodobnie oznaczało, najogólniej rzecz biorąc, że jest się dzikim i wolnym.

 ...tego co widzi się zawsze, nie widzi się nigdy, żyliśmy pod stale zmieniającym się niebem, nie poświęcając mu żadnej myśli ani spojrzenia.

 (...) miotani życiem szamotamy się między pragnieniem a rzeczywistością.

 Myślałam, że faceci są skomplikowani. Może to i prawda. A może są prości, a to ja jestem złożona.

 Problem z tragedią polega na tym, że musisz dalej żyć.

 Równie wspaniale jest kochać, jak być kochanym. Miłości nie da się zmarnować.

 Bo tutaj książki, o których nikt już nie pamięta, książki które zgubiły się w czasie, żyją nieustającą nadzieją, iż pewnego dnia trafią do rąk nowego czytelnika, że zawładnie nimi nowy duch.

 Bo miłość nie jest racjonalna. Na całe, kur*a, szczęście!