Przyjaciele przychodzą i odchodzą ale rodzina zostaje.

 Droga do szczęścia jest ciemna i ciernista, ale rozświetla ją nadzieja.

 ...trzeba mi teraz trochę samotności, żeby sklecić siebie w jakąś całość, tak bardzo czuję się rozbita.

 ...na tej ziemi nie ma nic pewnego; wystarczy, aby los lekko człowieka potrącił, przypadkiem bądź celowo, a wszystko, co mamy i czujemy, nagle zostaje nam odebrane.

 Jeśli ludzie nie mają właściwie niczego, cokolwiek może się stać niemal wszystkim.

 Przypomniało mi się to w samą nie porę.

 Czasami wolałbym żyć samotnie i umrzeć w samotności. Tak by było fair.

 Miłość pociesza jak słońce po deszczu.

 Nadzieja jest najokrutniejszą z kochanek i potrafi zmiażdżyć ci serce niczym styropianowy kubek.

 Pomysły moich powieści kryminalnych znajduję, zmywając. Jest to zajęcie tak głupie,
że zawsze rodzi we mnie myśl o zabójstwie.

 Kiedy coś przestaje boleć, przestaje mieć znaczenie...