Jękły głuche kamienie. Ideał sięgnął bruku.

 Młodość to kapryśna kochanka.
Zaczynamy ją rozumieć i doceniać dopiero wtedy, gdy odchodzi z innym, by nigdy nie wrócić.

 Nic tak nie łączy ludzi jak rozpacz. Nic tak nie zbliża nas do siebie jak smutek.

 Nie ma "i żyli długo i szczęśliwie", ale jest "potem".

 Samotność jest jak ogród w którym dusza usycha, a kwiaty przestają pachnieć.

 Szczęście jest tylko miłością, miłość jest szczęściem.

 Sny różnią się od rzeczywistości, ale są równie ważne.

 Igra z ogniem, a jak ktoś igra z ogniem, nie powinien płakać, kiedy się poparzy.

 Trzeba być silnym, żeby płakać. A jeszcze silniejszym, żeby dać innym zobaczyć te łzy.

 Ludzie często widzą to, co zamierzają zobaczyć.

 Ci, którzy cierpią w milczeniu, nie znajdą miłosierdzia.