Nawet w obliczu śmierci przyjemna jest świadomość posiadania przyjaciela.

 Nie powinnaś mówić: „cyganić”. To rasizm.

 Czy w życiu coś poza miłością jest godne poświęcenia?

 Wszystko, co się połączyło, kiedyś się rozpadnie.

 Co żyje musi umrzeć.

 Jeżeli się oddaje komuś serce i ten ktoś umiera, czy zabiera ofiarowane serce ze sobą? Czy potem do końca życia chodzi się z wielką dziurą w środku, której już nic nigdy nie zdoła zapełnić?

 Łatwiej łgarstwo zadawać niż gardło nadstawiać, łatwiej pieczętować woskiem niż krwią.

 Posuwamy się krok naprzód, a potem robimy dwa kroki wstecz.

 Tych spraw nigdy nie
rozumiałem i nie zrozumiem -
ile ludzie są w stanie znieść.

 Tak trudno się rozstać z twarzami, człowiek chciałby patrzeć i patrzeć.

 Umieranie miało większy sens, niż na to zasługiwałam.