Najbardziej obawiam się śmierci mojej wyobraźni.
Najbardziej obawiam się śmierci mojej wyobraźni.
Dzień, kiedy człowiek przestaje doceniać niemądre drobiazgi, jest dniem, w którym zmienia się w zasuszonego dupka. I nikt nie odbiera jego telefonów.
Wiara w swoje umiejętności czyni cuda. To nie jest pycha. To świadomość własnej wartości.
Im wyżej szybujemy, tym mniejsi wydajemy się tym, którzy nie potrafią latać.
Nie można się bronić przed smutkiem, nie broniąc się przed szczęściem.
Wieczność trwała bez końca, konsekwentna w swoim niemijaniu, sekunda za sekundą.
Nadmierna grzeczność to tyle, co zupełny brak ogłady.
- Jeden [...] nie może zrobić za wiele. Ale cała grupa, kiedy zbierze się razem, może.
... czymże jest pamięć, jeśli nie udawaniem, że pamięta się.
Korony dziwnie wpływają na głowy, na które je włożono- zgodził się Tyrion.
Zeszłej nocy wykrwawiałem się na śmierć na jej tarasie. Mógł mnie uratować ktokolwiek. Dziś pragnąłem czegoś więcej niż ocalenia.