
Wszystko jedno, dokąd się udam, i tak nigdy nie będę ...
Wszystko jedno, dokąd się udam, i tak nigdy nie będę mógł naprawdę stąd wyjechać.
Otworzyłam kolejne drzwi strachu – nikogo tam nie było.
Ta urocza i niewinna dziewczyna została przedwcześnie zmuszona do zmierzenia się ze złem i niegodziwością tego świata.
Pozostaje żyć. Po prostu i cudownie żyć. Nie: chcieć żyć, lecz: żyć.
Czasami jest tylko jeden wybór: między akceptacją a obłędem.
Jest się tylko tym, co się pamięta.
Człowiek walczy, by przetrwać, a nie po to, by się poddać.
Nawet najdzielniejszym zdarza się upadek.
Nie myślę, więc jestem.
Gdybym myślał, pewnie przepadłbym z kretesem.
Trzeba wszystko uporządkować.
Musisz się zdecydować, czego chcesz się trzymać. Musisz wiedzieć, co trwa, a co przeminęło.
I czasami ustalić, czego nigdy nie było.
I musisz sobie pewne rzeczy odpuścić.
Spada deszcz, wstaje rosa. Pomiędzy jest mgła. Pomiędzy jest wszystko, co jest.