
Życie z drugim człowiekiem polega na tym, że zaczyna się ...
Życie z drugim człowiekiem polega na tym, że zaczyna się lubić jego dziwactwa.
Ludzie mogą Cię nienawidzić za robienie tego, co sprawia Ci radość. Nie ma znaczenia co myślą inni.
Gość, który sam przyznaje, że jest palantem, zasługuje na wybaczenie.
Wiesz, żeby być sobą, nie trzeba
się starać, nie trzeba robić nic.
Ból jest przemijający, a skutki rezygnacji pozostają na zawsze.
Piszę – i mówię – aby dowiedzieć się, co myślę.
(...) można chcieć przestać żyć, nie pragnąc umrzeć.
Ważne, by pamiętać, że zawsze po rozpaczy może nastąpić radość.
Nie ma niewinnych. Chociaż można być w różnym stopniu odpowiedzialnym.
Lek zapukał do drzwi.
I wiara otworzyła je i nic za drzwiami nie było.
Pamiętał o morzu ogromnym, co nocą adamszkową darło ciasne hełmy obroże dzikie zęby irysów.