Zawsze można znienawidzić tych, których się kochało, z pasja równą ...
Zawsze można znienawidzić tych, których się kochało, z pasja równą dawnej miłości
Pozostanę nawet, gdy już nie będę twój i będziesz moja, choć nie będę cie miał.
Koniec miłości nie daje o sobie zapomnieć.
Nawiedza snami. Nawiedza ciszą. Nawiedzani przez
upiory, stajemy się jak one. Życie dopływa. Słabnie tętno.
Nic cię nie rusza. Niektórzy to aprobują i twierdzą, że to leczy.
To wcale nie leczy. Martwe ciało nie czuje bólu.
Jakie to dziwne, że dwoje przyjaciół może zmienić się w nierozłączną parę, potem w nienawidzących się, a w końcu obojętnych sobie ludzi. I to wszystko w ciągu jednego życia.
On po prostu miał naturę łowcy... No, może turysty na safari.
Życie jest po to, by je przeżywać, a nie by o nim śnić.
Nadzieja jest największym złem, bo przedłuża ludzką udrękę.
Była to noc, kiedy smutek może ogarnąć najweselszych ludzi, kiedy dla człowieka wrażliwego miłość staje się przedmiotem troski, nadzieja przeradza się w złe przeczucia, a z wiary zostaje zaledwie nadzieja .
Serca są kruche. I nawet kiedy człowiek zdrowieje, już nigdy nie jest taki jak wcześniej.
Wreszcie koło zatoczyło pełny krąg.
Czytanie jest inteligentną metodą oszczędzenia sobie samodzielnego myślenia.