Płacz to przyznanie, że stało się coś złego. Że nie ...
Płacz to przyznanie, że stało się coś złego. Że nie wszystko jest piękne i błyszczące.
Skoro jest tak dobrze, to dlaczego jest tak źle?
Rzeczywistość na tym właśnie polega,że nie można się cofnąć i zacząć grać od nowa.
Ludzie o ciasnych umysłach zawsze atakowali to,
co nie mieściło się w granicach ich pojmowania.
Gdyby kiedyś udało mi się stąd wyjść, pozwoliłabym sobie być szalona, bo wszyscy jesteśmy szaleni. Najgorsi są ci, którzy o tym nie wiedzą, bo powtarzają tylko to, co każą im inni.
Jesteśmy jak gwiazdozbiór, a zmiany w konstelacjach zawsze prowadzą do chaosu.
Prawdziwą namiętność budzą rzeczy, których nie jesteśmy do końca pewni.
Rodzinę ma się na zawsze, bez względu na wszystko, nawet jak słabną kontakty, bo te można zawsze z powrotem zacieśnić. Zwłaszcza kiedy człowiek pojmie, jaka jest ważna.
Piekło - zawołał - próżne jest na teraz,
A wszystkie diabły zbiegły na nasz okręt!
Ludzka podłość - mawiał - jest
lontem czekającym tylko na
odpowiednią iskrę.
Nie stać go na wymyślenie niczego więcej. Żyje opętany obrazem samego siebie, jaki stworzył na własny użytek.