(...) najczęściej ludzie się mylą co do stanu własnych uczuć.

 Zawsze musi być jakiś cel, żeby odczuwało się chęć.

 Powiedział to obojętnie, jakby jego słowa były spinaczami, którymi przyczepia się pranie do sznurka.

 Nie ma czegoś takiego jak społeczeństwo. Są tylko pojedynczy mężczyźni, kobiety i rodziny.

 Zło nie czeka na zaproszenie. Zło wypatruje okazji.

 Powiesz - a stanie się prawdą.

 Miał ochotę wyjść ze swego życia tak,
jak się wychodzi z domu na ulicę.

 Sukcesu nie mierzy się ilością pucharów, ale tym jaki dystans musiałaś przebyć, aby dotrzeć w miejsce, w którym jesteś stamtąd gdzie byłaś.

 Wszystko jest w rękach człowieka, dlatego należy je myć często.

 Sami tworzymy dramaty, z których się składa nasze życie.

 Przepraszam, zapomniałem, że wy też kiedyś umrzecie.