
Wielki człowiek jest jak orzeł; im wyżej się wznosi, tym ...
Wielki człowiek jest jak orzeł; im wyżej się wznosi, tym mniej jest widziany, ukarany za swą wielkość samotnością duszy.
Nikt nie jest doskonały - szepczę. - To nie tak. Jedna wada mija, zastępuje ją inna.
Życie to pociąg, który nie przystaje na żadnej stacji. Albo wsiada się w biegu, albo się patrzy, jak przejeżdża obok, a nie ma większej tragedii jak stacja widmo.
Prawdziwa elegancja opiera się na kobiecości.
Celem życia jest rozwój własnej indywidualności. Dać wyraz własnej naturze- oto nasze zadanie na ziemi.
Mamy swoje marzenia, bo bez nich nie potrafilibyśmy znieść prawdy.
Serca znikną, a gwiazdy za nimi, jedno jest złamane, jedno świeci pustkami.
Wiesz, takie chwile są jak srebrne okruchy szczęścia. Trzeba je skrzętnie zbierać i cieszyć się, że w ogóle są.
Niezmierna boleść może znaleźć w końcu ujście w gwałcie, ale zwykle przechodzi w apatię...
Bóg zakochał się w człowieku bez wzajemności. Boska miłość, jak każda inna, bywa uciążliwa. Człowiek zaś dojrzał i postanowił uwolnić się od natrętnego kochanka.
Milczenie jest wrogiem społecznych zmian.