Wielki człowiek jest jak orzeł; im wyżej się wznosi, tym ...
Wielki człowiek jest jak orzeł; im wyżej się wznosi, tym mniej jest widziany, ukarany za swą wielkość samotnością duszy.
Życie to pociąg, który nie przystaje na żadnej stacji. Albo wsiada się w biegu, albo się patrzy, jak przejeżdża obok, a nie ma większej tragedii jak stacja widmo.
Życie jest zabawne, prawda? Kiedy już
myślisz, że wszystko sobie poukładałeś,
kiedy zaczynasz snuć plany i cieszyć się
tym, że nareszcie wiesz, w którym kierunku
zmierzasz, ścieżki stają się kręte, drogowskazy
znikają, wiatr zaczyna wiać we wszystkie strony
świata, północ staje się południem, wschód
zachodem i kompletnie się gubisz.
Tak łatwo jest się zgubić.
Najlepiej pozbyć się wszystkich świątecznych słodyczy za jednym zamachem i jutro zacząć odchudzanie od nowa.
Czytanie o cudzych problemach pozwala znakomicie zdystansować się do własnych.
Antylopa skacze, wyskakuje,
ale zawsze na ziemię opadnie.
Powiedział mi kiedyś kolega, że największe zwycięstwo to zwyciężyć samego siebie.
Nikt jej w życiu nie uderzył, ale słowa też potrafią ranić...
Zakończenie to najlepsza część każdej historii.
Nie kąsa się ręki, która karmi.
Obudziłam się dziś rano z lękiem, że trzeba żyć.