Słuchać Beethovena to jak założyć buty geniusza i zdać sobie ...
Słuchać Beethovena to jak założyć buty geniusza
i zdać sobie sprawę, że mamy inny rozmiar.
Łatwiej utracić to, co się trzyma w ramionach, niż to co się opuściło.
Dla niego czas wlecze się niemiłosiernie, dla niej pędzi jak szalony. Na tym polega różnica między ludźmi. A przynajmniej jedna z różnic.
Gdy człowiek opowiada się po którejś ze stron, zawsze wybiera tę niewłaściwą.
Nie mów mi, że niebo jest granicą, skoro są ślady stóp na księżycu.
Dzielenie się opowieściami o tych, co odeszli, pozwala nam zatrzymać ich przy sobie.
Ludzki umysł jest zupełnie nieobliczalny.
Życie tam, gdzie nie pasujemy, to jedna z najsmutniejszych pomyłek człowieka.
To był dobry dzień, jeden z tych, które chowasz w pudełku na dnie szuflady i wyciągasz kiedy jest ci naprawdę smutno.
Mój mały człowieczek w transie tworzenia samego siebie.
Brak perfekcji jest piękny, szaleństwo jest geniuszem i lepiej być absolutnie niedorzecznym niż absolutnie nudnym.