Mężczyzna jest stworzony do ascezy, do ciszy.

 Mężczyzna uważa, że wszystko, co jest piękne, musi być umiłowane. Miłość natomiast jest przywiązaniem, które nie zawsze ma coś wspólnego z pięknem.

 Małżeństwo można nazwać świętym, ponieważ wydało niezliczonych męczenników.

 Konia z narowem, chłopa z uporem, żony z niewstydem - bodaj nikt nie miał.

 Opiekuńczość mężczyzny wyzwala we mnie wielkie wzruszenie, które bardzo łatwo zamienia się w zauroczenie. Nie daj Boże odda mi on swój sweter, czapkę na uszy naciągnie, dłonie w dłoni ogrzeje! Nie daj Boże się zatroska, czy aby jadłam śniadanie, albo się bólem głowy zatrwoży! O, wtedy przepadłam!

 Kiedy mężczyźna przestanie być silny, przestaje być mężczyzną. Silny jest ten, kto jest silny do końca, kto nie ucieka, nie zdradza, nie płacze, nie prosi.

 Mężczyzna jest jak skrzynia biegów: ma zarówno wysokie, jak i niskie biegi. Niskie, gdy jest zrelaksowany, wysokie, gdy jest na tyle stresowany, że musi działać. Ale można go zresetować, jeśli umie nauczyć się zasypiać na chwilę w ciągu dnia.

 Kobieta jest jak gra na gitarze. Trzeba już umieć, żeby na niej zagrać. To nie jest jak pianino, gdzie najeżdżasz i gra. Najpierw trzeba zrozumieć jej naturę, nauczyć się, jak trzymać, jak dotykać, zrozumieć, gdzie są wszystkie struny. Męzczyzna musi umieć zagrać na niej nuty, które lubi, a nie na chybił trafił

 Człowiek, który odważył się patrzeć na siebie samotnego, i zrozumiał, jak doszło do tego, że stał się samotnik, jest zdolny do niekończącej się miłości.

 Niektórzy faceci sprawiają że kobiety płaczą, inni że nie śpią po nocach. Są też tacy którzy sprawiają że kobiety nie mogą przestać się usmiechać - to są Ci właściwi.

 Piękną kobietę można całować bez końca i nigdy nie trafi się po raz drugi w to samo miejsce.