"Życie niesprawiedliwie przyzwyczaja do ludzi,
a potem nielogicznie się ich pozbywa.
Wchodzi ktoś z buciorami w życie, je brudzi,
a potem wkrada się coś jak rutyna?
Nie tylko to przeważa za końcem,
a może człowiek nie lubi przyzwyczajeń.
Bądźmy dla siebie nawzajem bodźcem
i szukajmy razem kolejnych wrażeń.
Ale nic na siłe nie rób, nigdy,
odchodzisz - nie odwracaj się, pozostaw po sobie tylko blizny."
Kobieta oszukana przez mężczyznę pragnie go poślubić. Jest to rodzaj rewanżu równie dobry, jak każdy inny.
Być mężczyzną, to nie tylko być silnym. To także znalezienie równowagi między tą siłą a dobrocią, między dumą a modlitwą, między wolnością a lojalnością.
Terenem walki nie jest pocisk, bokserska rękawica, piękną kobietą. Właściwym terenem dla mężczyzny jest życie. Mężczyzna w życiu jest prawdziwy, inny - to pajac.
Mężczyzna musi przez całe swoje życie kroczyć naprzód. Musi zawsze pukać do drzwi, przekraczać granice, przełamywać bariery. Musi zawsze robić kroki naprzód, niezależnie od tego, czy jeżeli je zrobi, znajdzie się na gładkim lodzie, czy na trudnym gruncie.
Mężczyzna powinien być takim, jak go wymaga czas, okoliczności, miejsce, pozycja, kobieta, dzieci, wykonywany zawód i inna zależność, ale zawsze z zachowaniem pewnej integralności. Natomiast kobiecie wolno pozostać sobą we wszystkich sytuacjach.
Mężczyzna jest jak kapelusz: jeżeli dobrze na niego leżeć, zawsze leży na boku, a jeżeli dobrze na niego patrzeć, zawsze widać nieco tajemnicy.
Pozostawmy piękne kobiety mężczyznom bez wyobraźni.
Istnieje gatunek zjawisk, których dżentelmen nie może znać z tej przyczyny, że gdyby je poznał, przestałby być dżentelmenem.
Mężczyzna jest mocny, kiedy wie swoje słabości. Często pokazuje twarde oblicze, ale mężczyzna też czuje. Męskość to nie tylko siła, ale przede wszystkim rozwaga, szacunek i odpowiedzialność. Najważniejsze jest bycie prawdziwym, nie doskonałym.
Jeśli trafisz na właściwego mężczyznę, zobaczysz jak szczęśliwa możesz być.
