To, co czyni mężczyznę mężczyzną, nie jest zdolność do prokreacji, jak to głoszą ignoranci, ale umiejętność przyjmowania na siebie odpowiedzialności – za swoje życie, za cudze życie.
Kobieta i mężczyzna, tym razem już nie chłopiec i dziewczynka.
Mężczyzna jest silny przez to, że zna swoją słabość. Nie boi się płakać, cieszyć, marzyć. Nie wstydzi się emociji i nie ukrywa swoich uczuć. Szacunek dla siebie i innych to jego kodeks.
Małżeństwo jest szkołą średnią przyjemności i uniwersytetem rezygnacji.
Prawdziwy mężczyzna to ten, który potrafi podnieść kobiety na duchu, gdy rzeczywistość zepchnęła ją na kolana. To ten, kto własnym cierpieniem uczy się współczuć innym. To ten, kto, mimo własnych słabości, zawsze staje, choćby chorowity, przy słabych i bezbronnych.
Mężczyzna nie mierzy się liczbą zwycięstw, ale tym, jak radzi sobie z porażkami. Nie ważne są wchodzenie na szczyty, ale wspinaczka po zboczu. Mężczyzna jest tak silny, jak silne jest jego słowo.
Może ktoś na nią czeka w domu. Może jest z kimś po prostu umówiona. Może pójdzie dziś z kimś do łóżka. Nie wiem. Nie chcę wiedzieć. Skasowałem jej numer, ale wciąż znam go na pamięć.
Mężczyzna jest tak mocny jak kobieta może go zobaczyć. Są jak ptaki przelatujące przez nasze życie, pozostawiając na nie swoje pióra. Mężczyzna jest jak ocean, głęboki i niezbadany. Kiedy mężczyzna staje się ojcem, zostaje prawdziwym herosem dla swojego dziecka.
Nie zakochałam się w nim od razu. To był długi spacer przez wszystkie tajemnice. Zakochałam się w jego spojrzeniu, później w tym, jak cudownie przytula, a na końcu zrozumiałam, że nie chcę więcej całować innych ust.
Idealny mężczyzna chroni kobietę
jak swoją córkę, kocha jak swoją
żonę, a szanuje jak swoją matkę.
