
Najważniejsze, żeby pokochać siebie. I wybaczyć sobie. Wszystko, nawet ...
Najważniejsze, żeby pokochać siebie. I wybaczyć sobie. Wszystko, nawet największe błędy. I nie wspominać swojej historii, tylko ją tworzyć.
Nie czekaj. Pora nigdy nie będzie idealna. Zaczynaj tam, gdzie jesteś, korzystaj z tego, co masz, rób to, co możesz. Sto procent oddanego wysiłku to sukces.
Nie liczy się to, ile mamy, ale to, ile dajemy; nie to, jak wiele przeczytamy, ale jak wiele zrozumiemy; nie to, jak wiele zdobywamy, ale jak wiele trwamy.
Musisz być głodny. Wewnętrzny głód jest absolutnie nieodzowny, aby człowiek osiągnął i utrzymał dobry poziom swojego życia. Jeśli nie jesteś głodny, twoje życie będzie niespełnione.
Życie jest jak gra w szachy. Nie mogę cofnąć ruchów, ale mogę uczynić kolejny krok lepszym.
Pamiętaj, że od człowieka zależy bardzo niewiele. Nawet jeżeli od niego zależy niewiele, to jednak on zależy wyłącznie od siebie. Trzeba zawsze pomagać sobie samemu.
Pozytywne myślenie to wiara,
że możesz przesunąć góry.
Natomiast sukces rozpoczyna
się w momencie, gdy
znajdziesz powód, dla
którego masz to zrobić.
Pamiętaj, że człowiek, który podąża za tłumem, najczęściej nie idzie dalej niż ten tłum. Człowiek, który idzie sam, prawdopodobnie znajdzie się w miejscach, w których nikt wcześniej nie był.
Sukces nie jest ostateczny, porażka nie jest fatalna: to odwaga, by kontynuować, jest tym, co się liczy.
I zwyciężę, bo nie mam innego wyjścia.
Największym motywatorem wcale nie są
dobre książki czy przyjazny głos dochodzący
zza pleców. Nie są nimi nagrody ani satysfakcja.
Najistotniejszą motywacją powinien być cmentarz.
Ta chwila, gdy uzmysławiasz sobie, że jeszcze
masz czas wszystko zmienić, że jeszcze nic
nie jest stracone, że jeszcze możesz się podnieść
i zawalczyć. Wstawaj. Zainicjuj. Odważ się.