Jaka zima, takie lato.
Jaka zima, takie lato.
Kochać naturę to żyć na bosaka wśród strumieni przemijalności, to odczuwać radość promieni słońca, gwiazd i srebrzystej księżyca, to wdychać moc wszechświata nieskończonego.
Wielkie drzewa dają więcej cienia niż owocu.
W lipcu pszczeli rój, nie opłaci trudu znój.
Natura jest nie tylko tym, co jest widoczne dla oka - obejmuje również wewnętrzne obrazy duszy.
Natura nie ma żadnych zasad, jest tylko cudowność, która jest bezgraniczna. Natura nie jest stworzona zgodnie z naszymi prawami, jest stworzona zgodnie z naszą duszą. Jeżeli człowiek nie rozumie tego, to jest poza naturą, ale kiedy rozumie, jest częścią natury.
Podobni są do lwa dyszącego na zdobycz, do lwiątka, co siedzi w kryjówce.
Prawda jest jasna jak słońce.
Dzięciołowi własny nos nie przeszkadza.
Nikt nie może przeskoczyć swego cienia, poza tym cieniem jest Natura. To Ona jest zwierciadłem naszej duszy. To Ona uczy nas jak powinniśmy żyć, jak powinniśmy kochać. Ona jest nieodłącznym elementem naszej egzystencji.
Kwiecień, co deszczem rosi, wiele owoców przynosi.