Co wiąz, to nie brzoza, ...

 Jabłko nie spada daleko od jabłoni.

 Jak komu z rana, to i do wieczora.

 Natura jest dla naszego ducha tym, czym jest dla ciała jedzenie. Nie dostrzega się jej, dopóki nas nie brakuje. Dopiero wtedy, kiedy jej za mało, zaczynamy szukać.

 Natura w swojej mądrości uczy nas cierpliwości, pokazuje, że czas to najlepszy lekarz. Zdaje sobie sprawę, że nie wszystko musi nastąpić od razu. Natura nigdy się nie spieszy, a mimo to wszystko jest wykonane.

 Natura jest cudowna. Wszyscy powinniśmy się od niej uczyć. Jej piękno, harmonia i rozmach są dla mnie nieskończonym źródłem inspiracji. To jest prawdziwa sztuka życia.

 Natura tchnie życiem, udziela tajemniczej mocy, kreuje piękność, jest zakonem uniwersalnym. To medycyna dla wykończonego ducha, lekcja dająca uczucie spokoju dla zmęczonych serc.

 To nie imię decyduje o tym, kim jesteś...

 Kiedy w styczniu rośnie trawa, licha w lecie jest potrawa.

 Natura jest wielką artystką i mistrzynią, która nieustannie mnie zadziwia. Każde drzewo, kwiat, kamień jest wyjątkowy i odgrywa ważną rolę w tym niesamowitym obrazie, którym jest nasz świat. Każdy element natury ma swoją duszę i wyjątkową cechę, która dodaje piękna do całości.

 Bóg lubi, kiedy szumią jego źródła. Ale nikt nie wie, jakie młyny napędza ta woda.