Nie na złość nam Bóg daje trudności, być może chce przez to, sprawdzić naszą miłość do innych ludzi, a przede wszystkim do Niego samego.
Poznajemy prawdziwe oblicze człowieka dopiero wówczas, kiedy nie jestemy mu już na nic potrzebni. Wtedy dopiero wyłania się prawdziwy charakter.
Najważniejsze jest to, by każdy człowiek był dla siebie czymś więcej niz tylko jednostką społeczną, żeby w sobie samym dostrzegał spełnienie swojej wartości, niezależnie od tego, co w życiu osiągnął.
Wartość człowieka mierzy się nie tym co ma, ale tym, kim jest. Nie wartości materialne definiują nas jako osoby, ale to, jak traktujemy innych. Nasza dobroć, empatia i miłość są tym, co naprawdę ma znaczenie.
Nie ma na świecie takiego człowieka, którego by szczęściło stale i zawsze, ponieważ szczęście jest jak malowanie; trzeba je nakładać na siebie warstwami, aby było widoczne dla innych
Człowiek jest różnym od wewnątrz, różnego może dosięgnąć nieomylna strzała przypadku, bo przecież nie zawsze jesteśmy tym samym dla siebie, nie mówiąc już o różnicy ze stanowisk innych ludzi.
Nie oceniaj człowieka po tym, jak traktuje swoich równych, ale po tym, jak traktuje swoje niziny.
Nigdy nie lekceważ siły człowieka, który wie co chce. Jego determinacja, ciężka praca i konsekwencja potrafią przenosić góry. Możesz się od niego nie zgodzić, ale nie możesz go zignorować.
Osoba, która nie ma odwagi, aby podjąć ryzyko, nigdy nie osiągnie niczego w życiu. To jest prawo: aby zdobyć cokolwiek, musisz zaryzykować cokolwiek.
Czym jest styl? Styl to zwyczaj człowieka. Czym jest człowiek? Człowiek to zwyczaj tego, co go obecnie cechuje. A czym to jest? Tylko osiągnięciem przeznaczenia. Ale co to jest przeznaczenie? Przodkowie tego nie wiedzą. Czym jest człowiek? Tylko pytanie przemijania. Tylko duma naszej zguby.
