Praca daje człowiekowi nie tylko środki do życia, ale też poczucie godności. Bez pracy człowiek czuje, że traci swoją wartość.
Praca jest najwięcej ceniona i najmniej ceniona ze wszystkich form aktywności człowieka. Wymaga to od nas wiele poświęceń, ale z drugiej strony daje nam poczucie spełnienia, ułatwia nam przeżyć życie na własnych zasadach.
Praca jest podstawowym warunkiem wszelkiego dobra, zarówno materialnego, jak i duchowego. Nie ma nic za darmo. Jeżeli coś kosztuje mniej pracy, to dlatego, że ktoś inny włożył więcej swojej pracy.
Pracuj nie dlatego, że musisz, lecz dlatego, że kochasz to co robisz. Praca bez pasji to niewolnictwo, niezależnie od wynagrodzenia i pozycji.
Praca nie jest czymś, co odwraca nas od życia. Praca jest integralną częścią życia, medium, przez które wyrażamy nasze talenty i realizujemy nasze ambicje. Praca powinna traktować nas jak partnerzy, nie jako maszyny.
Praca jest najważniejszą i podstawową wartością człowieka. To dzięki niej możemy realizować swoje cele, rozwijać się, osiągać satysfakcję i poczucie spełnienia. Praca daje nam nie tylko możliwość utrzymania, ale również jest źródłem naszej tożsamości
Pracy nie da się ukochać. Można ją tylko dobrze robić. A żeby ją dobrze robić, trzeba ją zrozumieć.
Kiedy nasze prace stają się naszą pasją, a nie tylko środkiem do zarabiania, to jesteśmy w stanie przekroczyć granice naszej biologicznej dniaestii. Nie znając nudy i znużenia, jesteśmy w stanie pracować 24 godziny na dobę.
Przez pracę człowiek uczy się sprawności i doskonałości, nabiera sił i jednocześnie umie posługiwać się swoim potencjałem, idzie naprzód i zyskuje wzrost moralny. Przeciwnie, lenistwo pociąga za sobą ugasicie, zobojętnienie, ocieplętwienie.
Praca bez miłości jest niewolą. Nie trzeba się cieszyć z niej ani jej zawsze chcieć, ale trzeba ją przynajmniej lubić. Bez tego nie ma błogosławieństwa.
