Przez szesnaście lat, syn, a potem - przyjaciel.
Prawdziwy przyjaciel to ten, który wchodzi, gdy reszta świata wychodzi.
Prawdziwe przyjaźnie mają to do siebie, że z wiekiem stają się tylko silniejsze. Trudności, przez które przechodzimy, sprawiają, że wiemy, na kim możemy polegać. W końcu dostrzegamy, że prawdziwi przyjaciele to ci, którzy byli z nami, gdy nasze życie przypominało bardziej burzę niż spokojne morze.
Nie oceniaj mnie, kiedy błądzę, ani też, kiedy upadam. Zamiast tego, patrz, ile razy mam siłę, by ponownie wstać. To nazywane jest przyjaźnią.
"Prawdziwy przyjaciel to ten, kto pojawia się, gdy wszyscy inni zniknęli, a ktoś, kto rozjaśnia ci mrok, jest blaskiem słońca... Ale to twój przyjaciel-kto rozjaśnia twoje ciemne godziny, jest prawdziwą gwiazdą. On świeci najjaśniej w carstwie nocy."
Przyjaźń jest jak gwiazdy. Nie zawsze ją widzisz, ale wiesz, że zawsze jest tam gdzieś. Przyjaźń to radość z rozmów, z dzielenia się i z bycia razem. To poczucie, że nie jesteś sam.
Są ludzie z którymi relacje się nie zepsują,
nie ważne ile czasu się nie widzicie, ile czasu
nie rozmawiacie, zajmują pewne miejsce
w sercu i nic tego nie zepsuje.
Dla cierpiącego fizycznie potrzebny jest
lekarz, dla cierpiącego psychicznie – przyjaciel.
Czym sen dla ciała,
tym przyjaźń dla ducha
– odświeża siły.
Bez przyjaciół życie staje się nijakie.
