Świat poprawić? zuchwałe rzemiosło.
Świat poprawić? zuchwałe rzemiosło.
Na kogo kruki, na tego i wrony.
Rozum dziesięciu kobiet zmieści się w jednej skorupie od orzecha i jeszcze wolne miejsce pozostanie.
Próżniak nigdy nie ma czasu.
Umrze lis, a skóra zostanie.
Człowiek nie jest wielkim, dopóki nie zrozumie, jak jest małym, i nie dosięgnie ani dobroci, nim nie zrozumie swojej złości.
Pańska przyjaźń lepsza z datkiem.
Wypowiedziane słowa są jak ptaki, których już nie można złapać.
Nie ma ryby bez ości i człowieka bez wad.
Za późno jest, śpieszyć z pomocą, gdy Łazarz już nieżywy w grobie.
Ani się woda wróci, która upłynęła,także ani godzina, która już minęła.